ABUZER AYDEMİROV
ANA DİLİM
Doğdum Kafkas dağlarında,
Şahinlerin yuvalarına komşuydum.
Ak saçlı doğukların yamacında
Geçti benim çocukluğum.
Annem uyuturken beni,
Hep ninniler söylerdi.
Yankılanırdı gönlümde sıcacık
Çeçencemin ezgileri.
Aşamları öyküler anlatırdı,
Korkar sarılırdım boynuna.
Tatlı bir uyku bastırırdı
Halk türkülerini duyunca.
Katlanılmış nice acıları,
Korkusuz yiğitleri anlatan,
Acı dolu türküler yankılanırdı,
Atalarımdan bu güne kalan.
Her şeyi alatırdı türküler,
Gözalıcı doğasını vatanımın,
Yaptıkları savaşları söyler,
Barış, vatan için atalarımın.
Ana dilim, seninle haykırarak,
Seninle anlatarak çektiklerini,
Seninle yürekleri şahlandırarak,
Yaşamış atalarım o amansız günleri.
***
Gökte kara bulutlar,
Yassı vadisinde sis,
Güneş gizlenmiş, ormanlar sessiz.
Dünya bomboş sanki.
Kırılan kalbini bilen doğa
Yas tutarak karardı,
Katlanamadı dalgınlığına,
Seninle ağlamaya başladı.
Güzel dostum! İkimizi
Hiçbirşey ayıramaz
Kader uzaklara atsa da beni,
Gönlüm senden ayrılamaz.
