AHMAD SULEYMANOV & MOVLADİ MAGOMEDOV
ZELİMHAN
Bir fırtına çıkınca panik ile kaçarlarmış: Zelimhan!
Dağda silah patlayınca pusarlarmış: Zelimhan!
Stanits’den kız kaçınca derlermiş ki: Zelimhan!
Binicisiz at gelince, Ağlarlarmış: Zelimhan!
Bin düşmanı yol kesince, çekinmemiş Zelimhan.
Kara gece, Kara yamçı, Kara aygır- Zelimhan!
Koçyiğitmiş, Cengavermiş, Atik imiş Zelimhan…
…Peki sana, sevimli Küçük kuzu, Niçin dendi: Zelimhan!
Halkın için çok yaşa, çabuk büyü, Zelimhan!
Zelimhan’a dar gelen dünya sana çok geniş.
Zelimhan’ın bulmadığı mutluluklar sende var.
Vatanına, Halkına faydalı ol, Zelimhan!
Yiğit, cesur, Atak büyü dostumun oğlu Zelimhan!
…Kara gece, Kara yamçı, Kara aygır- Zelimhan…
Bunlar sana gerekmesin, sen mutlu ol, Zelimhan!
Kharaçoylu Abrek Guşmazuqa oğlu Abrek Zelimhan’a
Ahmad Suleymanov
Uzaktan rengarenk görünce seni,
Hızla koştum koparmak için,
Uzanan elime sapladın dikenini,
Dikenli çiçekmişsin kandırdın beni.
Movladi Magomedov
