HASMOHMAD EDİLOV
SAYGI DUY TOPRAK
Yiğit ve yaratıcı
Kıldı beni,
Cephelerde seni
Savunuyorum
Sıcak kurşunlar
Taradı bedenimi,
Bağrına geliyorum
Kabul et toprak!
Kaygılı gözlerim
Batıya bakıyor,
Yüreğim, bedenim
Ölüyor, toprak.
Taşıma yazılırsa
Şükranın yeter.
Barış için ölenlere
Saygı duy toprak!
***
Dönecek diye çocukları
Bekliyor Kaykasya,
Açmış engin kucağını,
Hazır.
Eşsiz dağlarının
Beyaz dorukları gibi,
Yatakların en güzelini
Sermiş çocuklarına. Çağırıyor oğullarını,
Kızlarını çağırıyor,
Hazır, öpüp sarmak için
Bütün çocuklarını
Çağırıyor su içmeye
Terek ve Goysu’dan,
En berrak, en temiz
En soğuk kaynaklardan. Çağırıyor atalarının
Soluuğu havalara,
Yaşamaya çağırıyor
Dedelerinin toprağına,
Çiçeklerin açtığı
Sevimli yamaçlara.
***
KARA GÖZLER
Kara gözler, kara gözler,
Söyleyin neyleyeyim?
Özlediğim kara gözler.
Duyurur mu sizi sevgim? Dağladınız bedenimi,
Bakışınızın sıcağıyla.
Bir çift söz söyleyemedim,
Size olan tutsaklığımla. Parlak ve derindiniz,
Yer yoktu siz de kin ve yalana,
Susamıştım, susamıştım çok,
Siz susamadınızmı bana? Kara gözler, kederlimisiniz?
Yada canlı mı eskisi gibi?
Kaldırın artık şu kirpikleri,
O dipsiz uçuruma fırlatın beni. Kara gözler zaman geçse de,
Unutamam sizi asla.
Bir kez bakın o ateşi,
Vurun bağrıma bağrıma.
