ZAYNAP SULEYMANOVA
Yıllar geçiyor,
Zaman acımasız
Ayırıyor bizi, birbirimizden
Hayalin karşımda
Bir duman gibi,
Üzgün yüzüyor boşlukta.
Gençliğimizin
O mutlu günlerini,
Masal gibi unuttuk gitti,
Ama sevdamız
Bir tutsak gibi,
Kalbimizde
Yıllarca çile çekti.
Süslediler başlığını
Gümüşlerle,
Güzel gözlerinin söndü ışığı,
Yine de ben:
En korkunç fırtınaya
Kaptırmam sevdamızı.
Yıllar geçip gidiyor…
Zaman acımasızca
Ayırıyor bizi, birbirimizden
Hayalin karşımda
Bir duman gibi
Üzgün yüzüyor boşlukta…
***
O ıssız,
Uçsuz bucaksız gökyüzünü,
Görüyorum gözlerinin derinliğinde,
Ama bir kez olsun
Kendi resmimi:
Aramakla bulamadım
İçinde.






