Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Hükümeti Geçici İcra Komitesi, 23 Şubat günü “Çeçen Ulusunun Yeniden Diriliş Günü” ve “1944 sürgünü”yle ilgili bir bildiri yayınladı. Teknik problemler nedeniyle bildirinin Türkçe metnini gecikmeli olarak şimdi yayınlıyoruz.

Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Hükümeti Geçici İcra Komitesi Açıklaması

Çeçen ve İnguş halkının zorla Sibirya ve Kazakistan’a sürgün edilmesinin bugün tam olarak 66′ncı yılı. Stalinist grup tarafından insafsızca organize edilen bu cani eylemde sürgün edilenlerin yarısından fazlası açlık ve aşırı soğukta hayatını kaybetti. Geçmişte pek çok ulus, Rus imparatorluğunun bir parçası olmaya zorlanmaları dahil olmak üzere, Rusya tarafından işlenilen suçlara ve benzeri vandalizm (barbarlık) hareketlerine maruz kaldı.

Hem Çarlık Rusyası’nın hem de Sovyet Rusyası’nın emperyal tutumu bu etnik azınlıkları temel insani haklarından mahrum bırakmayı amaçladı. Küçük ulusların neredeyse tüm kültürel farklılıkları reddedildi. “Geçmişin Kalıntıları” olarak tanımlanan din, dil, kültür, adetler ve etnik mensubiyet  sürekli emperyal yöneticilerden ideolojik zulümle karşılaştı.

Tüm bunlara rağmen işgal altındaki uluslar hayatta kalma mücadelelerini sürdürdüler ve Rus imparatorluğunun kendilerine karşı sürdürdüğü milliyetçilik karşıtı politikalarını asla kabullenmediler. 13 yıllık sürgünün zorluklarında hayatta kalmayı başarabilen Çeçenler ülkelerine geri döndüler ve 1991 yılında Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB)’nin dağılma sürecinde yeniden kendi devletlerini kurdular. Bağımsızlığını yeni ilan eden diğer eski SSCB devletlerinden farklı olarak uluslararası hukuk kurallarına uygun biçimde yeniden kurulan Çeçen Cumhuriyeti (daha sonra Çeçen Cumhuriyeti İçkerya adını aldı) 13 Mart 1992 tarihinde Gürcistan tarafından tanındı.

Bununla birlikte eski SSCB’den emperyal güçler kendi imparatorluklarını kurtarma girişiminde, eski Sovyet devletini olası herhangi bir şekil ya da formda yeniden canlandırma saikiyle yeni kurulmuş devletleri zorla “Federal Anlaşma”nın bir parçası yaptı. Yeni İmparatorluk (Rusya Federasyonu), 31 Mart 1993 tarihinde imzalattırılan anlaşma ve Aralık 1993′te kabul edilen yeni sözde “Anayasa” ile uygulamaya koyuldu. Bu yeni Rus Anayasası, Rusya’nın kuruluşunun ilk günlerinde imzalanan anlaşmaya aykırı biçimde tüm küçük ulusların haklarını sınırlandırdı. Ayrıca Çeçen Cumhuriyeti’nin SSCB döneminde birlikten ayrılarak bağımsız bir devlet kurmuş olması gerçeğine rağmen, Çeçen Cumhuriyeti hukuka aykırı olarak bu “sözümona” anayasanın bir parçası olarak ilan edildi.

Kremlin bir yandan Çeçen Cumhuriyeti’nin Rusya Federasyonu’nun bir parçası olduğu iddia ederken, diğer yandan da Çeçen Cumhuriyeti’nin uluslararası arenada tanınmasını engellemeye çalıştı ve aynı zamanda da işlediği çok sayıda askeri provokasyon ile devletimizin itibarını zedelemeyi denedi. Yeni Rusya İmparatorluğu bu girişimlerinden istediği neticeleri elde edemeyince de Kasım – Aralık 1994′te askeri bir saldırı başlattı. Saldırganın mağlubiyeti ve Aralık 1996′da Rus ordusunun geri çekilmesiyle neticelenen Birinci Savaş ardında katledilen 125 bin masum Çeçen sivil ve tüm altyapısı harap edilmiş bir Çeçenya bıraktı.

Aralık 1999′da Rusya, Çeçen Cumhuriyeti İçkerya topraklarını yeniden işgal etti ve 42 bini çocuk olmak üzere 125 bin daha Çeçen sivili öldürdü.

Çeçen Cumhuriyeti İçkerya toprakları halen işgal altında ve işgal altındaki bu topraklarda bir de kukla rejim dayatılmış durumda. Tüm bu eşitsizliğe rağmen Çeçen direnişi sona ermedi. Geçmiş yüzyıllarda olduğu gibi, halkımız, Kremlin’in gizli ajanlarını ve bazı Çeçenleri de (bunların bazıları da Çeçen hükümetinin gururlarını ayakları altına alan eski üyeleri olup, Moskova’nın propagandalarıyla vatanımızı yabancı işgalinden kurtarma inancını yitirmiş kişilerdir) kullandığı tüm propagandalara rağmen işgalci rejimi defetmek ve Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’nın meşru yönetimini topraklarında görmek kararlılığından hiçbir zaman vazgeçmedi.

1994 yılında, Çeçen halkının sürgününün yıldönümünde, bugün Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Devlet Başkanı Cohar Dudaev’in kararnamesiyle “Çeçen Halkının Yeniden Diriliş Günü” olarak ilan edilmiştir. 2004 yılında da Çeçen halkının 1944 yılında maruz kaldığı bu sürgün bir Soykırım olarak tanınmıştır.

Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Hükümeti Geçici İcra Komitesi, uluslararası topluma ve dünya devletlerinin liderlerine çağrıda bulunarak devletimizin topraklarının yabancı işgalinden kurtarılması için yardım etmelerini talep ediyor ve böylelikle Çeçen halkına karşı olan uluslararası sorumluklarını yerine getirmiş olacaklarını hatırlatıyor.

Ayrıca, Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Hükümeti adına tüm dünya devletlerini ve uluslararası organizasyonları hem Çeçen halkının maruz kaldığı 1944 sürgününü hem de 1994 yılından bu yana Rusya Federasyonu tarafından Çeçen halkının topluca katledilmesini “Soykırım Eylemleri” olarak tanıma çağrısında bulunuyoruz.

Kıymetli vatandaşlarımız, dostlarımız, kardeşlerimiz! 23 Şubat 2010 -  Çeçen Halkının Yeniden Diriliş Gününüz’ü kutluyoruz! Hepimiz için vatanımızın en kısa sürede düşman işgalinden kurtulmasını diliyoruz. Hepinize başarı, sabır ve mutluluklar diliyoruz.

23.03.2010

Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Hükümeti Geçici İcra Komitesi