Haberlere göre, 9 Ekim gecesi, 1982 doğumlu Rinat İbraev, 1988 doğumlu eşi Khava Abubakarovna Bantaeva, 5, 3 ve 1 yaşlarındaki üç çocuğuyla birlikte İtalya-Avusturya sınırına doğru arabasıyla yol alırken Udino’nun Tarvios kasabasında İtalyan polisi tarafından tutuklandı. Rinat’in bir aile ziyareti için İtalya’da bulunduğu ve bir başka görüşme için de Avusturya’ya geçmek üzere olduğu belirtildi. İtalya polisi, Rinat İbraev hakkında İnterpol’un uluslararası yakalama emri olduğunu, Rinat’ın Rus işgali altındaki Çeçenya’da bir Rus polisini öldürmekle suçlandığını açıkladı. Polis ayrıca, Çeçen mültecinin arabasında yaptıkları arama yasadışı herhangi bir dokumana rastlamadıklarını belirtti. Tutukluluklarının ikinci gününde, Rinat’ın eşi ve çocukları serbest bırakıldı, ancak Rinat halen Tolmezza’daki bir hapishanede tutuluyor. Triesta’daki İstinaf Mahkemesi’nin sınır dışı konusunu ele almak üzere birkaç gün içerisinde toplanması bekleniyor.

Öte yandan, Ichkeria.info isimli internet sitesi de, Rus Filtrasyon Kamplarını Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan Eski Mahkumları Organizasyonu (OUFKL-ChRI)’nin Rinat İbraev’in tutuklanmasıyla ilgili olarak gönderdiği basın bildirisini yayınladı. Basın bildirisine göre, Rinat İbraev, Fransa’nın Nice kentinde ikamet eden Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan bir siyasi mülteci. Daha önce de İtalya’da gözaltına alınmış ancak Fransız makamlarının talebi üzerine serbest bırakılmış. Rinat aleyhindeki tüm suçlamalar ise gerçek dışı. Gerçekte, Rinat ve erkek kardeşi Yunus, Rus işgaline karşı anavatanları Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’yı müdafaa eden direnişçilerdendi. Bu nedenle, Rus işgalciler ve yerel işbirlikçileri, 2005 yılından bu yana İbraev ailesine zulmediyor. 2006-2007’ye bağlayan yılbaşı gecesi, Yunus İbraev, Rus işgalciler tarafından suikaste uğradı ve aynı gece Rinat’ın anne-babası da FSB binasına götürüldü. Burada Rinat’ın yerini söylemeleri için gaddarca dövüldüler ve korkunç işkencelere maruz kaldılar. Ancak bu aile bireylerinin maruz kaldığı tek barbarca eylem değildi, bundan sonra da defalarca kez kaçırıldılar ve işkence gördüler. Bu nedenle aile üyeleri Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’yı terk etmek zorunda kaldı. İşte bu yüzdendir ki, Rinat’ın akrabaları durumundan endişe ediyor, eğer İtalya, Rinat’ı Rusya’ya iade ederse, orada yaşamı gerçek bir tehlike altında olacak ve büyük ihtimalle de öldürülecek.

Derginin Moskova muhabiri Benjamin Bidder, “Eğer anneniz bugün hayatta olsaydı ne hakkında yazardı” şeklinde bir soru sordu. Bu soruya cevaben İlya Politkovsky şu şekilde yanıt verdi: “Yine Çeçenya hakkında yazardı. Çünkü bugünün Çeçenya’sı tıpkı Sovyetler zamanındaki gibi; Çeçenya’dan sadece güzel haberleri duyuyoruz: Kadirov yeni bir stadyum inşa etti, yeni bir cami inşa etti vs. Ama gerçekte durum gittikçe kötüleşiyor. Annemin vefatından bu yana Çeçenya beyaz bir leke haline geldi. Artık hiç kimse oradan gerçek haberleri yapmaya cesaret edemiyor”.

Elimize ulaşan bilgilere göre, geçtiğimiz günlerde, Rus İçişleri Bakanlığı’na bağlı işgal güçleri ile silahlı yerel işbirlikçileri, Rus işgali altındaki toprakların farklı bölgelerinde ortaklaşa cezalandırma operasyonları düzenledi. Operasyonlar sırasında, 1985 doğumlu bir erkek, Çeçen mücahitlerden birisi olduğu iddiasıyla Argun’da kaçırıldı. 1981 doğumlu bir erkek, 2002 yılında savaşmış eski bir direnişçi olduğu iddiasıyla Grozny’e bağlı Berkat-Yurt Köyü’nde kaçırıldı. 1988 doğumlu bir diğer erkek te 2009 yılı Eylül ayından bu yana bir grup Çeçen mücahide yiyecek yardımı yaptığı iddiasıyla kaçırıldı.

Esirlerin akıbetleri ve tutuldukları yerler konusunda şu an için herhangi bir bilgi bulunmuyor.

Habere göre, Belarus sınır muhafızları, 7 Ekim günü, birisi 1973 doğumlu olmak üzere iki Çeçen sığınmacıyı Brest kentine 15 km uzaklıktaki Nepali Köyü yakınlarında tutukladı. İlk bilgilere göre, Çeçen sığınmacılar Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan kaçmış, Belarus-Polonya güzergahı üzerinden de Fransa’ya ulaşmaya çalışıyordu. Sınır muhafızları Çeçen sığınmacıların üzerinde 550 Euro, 241.300 Rus rublesi ve 300 Polonya złotisi buldu.

Çeçen sığınmacılar tutuklanarak sınırdaki bir gözaltı merkezine gönderildi. Çeçenlerin Rusya’ya iade edilecekleri öğrenildi.

İşte o yazı:

Kadirov diye bir adam…
Rusların kuklası…
Gelin, portresinden birkaç çizgiyi okuyalım:
-Evinin bahçesinde aslan, kaplan besleyen…
-Tekbir getirerek kadeh kaldıran…
-Yoksul ülkede kendisine en görkemli sarayları kurduran…
-Muhaliflerini işkenceden geçiren…
-Çeçen direnişinin şehit lideri Dudaev’e hakaretler yağdıran…
-Acımasızlığıyla nam salmış…
-Doğum gününü bayram yapan…
Kısacası…
“Kafkaslar’a özgü tuhaf liderler” silsilesinin son halkası…
Ruslar işi öğrenmiş:
Kendilerinin yapamadığını, adı “Ramzan” olan, soyadı “Kadirov” olan bir adama yaptırıyorlar.
“Müslümanlıksa Müslümanlık… Çeçenlikse Çeçenlik…” demeye getiriyorlar.
Adam da Müslüman ve Çeçen olmanın verdiği özgüvenle, hiçbir Rus’un cesaret edemeyeceği zulmü yapıyor halkına…
Sadece kendi coğrafyasında yapmıyor bu zulmü.
Cebinde “ölüm listeleri” var.
İstanbul’a ajanlarını yollayıp sokak ortasında kanlı infazlar yaptırıyor.
İnsan ister istemez soruyor:
Biz 90′lı yıllar boyunca, bu adam, bu tuhaf saltanatı kursun diye mi “Çeçenya… Çeçenya…” diye inledik.
Hadi bizi boş verelim…
Çeçen mücahitler, bu adam Hollywood starlarına milyonlar yağdırsın diye mi dağlarda can verdi?

Ahmet Hakan
09.10.2011-Hürriyet

“DOSH” isimli derginin haberine göre, 7 Ekim 2011 tarihinde, “Putin’in vatansever kulübünün” fanları kahramanlarının 59.yaş gününü ellerinde bayraklar ve Rusya’nın son çarı Putin’in posterleriyle gürültü biçimde kutlarken; sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri sessizce meslektaşları ve savaş alanındaki kardeşleri Anna Politkovskaya’nın ölümünün beşinci yılını andı.

Anma programı, insan hakları organizasyonu “Çeçenya’nın Anneleri”, “Kafkasya İnisiyatif Merkezi” ve “DOSH” dergisi tarafından başkent Grozny’de organize edildi. “Kadının Asaleti”, İnsan Hakları Merkezi “Memorial”, “İşkence Karşıtı Komite” gibi sivil toplum örgütlerinin temsilcilerinin yanı sıra kaçırılan genç Çeçenlerin çaresiz anneleri de etkinliğe katıldı. Küçük bir odayı dolduran yaklaşık 40 kişi, bir kez daha acılarını dile getirdi. Gecede ayrıca Anna Politkovskaya hakkındaki bir belgeselin de gösterimi yapıldı.

“Çeçenya’nın Anneleri” isimli insan hakları organizasyonunun başkanı Madina Magomadova, “Beş yıl geçti bile, ama acısı dinmedi” dedi.

“Kadının Asaleti” isimli organizasyonun başkanı Libkhan Bazayeva, “Anna yaşamını Çeçenya’daki savaşın gerçeklerine adadı. Ve bizim görevimiz de, Çeçenlerin onu her zaman hatırlayacağını göstermektir” dedi.

Urus-Martan’da ikamet eden 57 yaşındaki Zainap Batalova, “Anna, üç oğlum birbiri ardına Rus federal ajanlarca kaçırıldıktan sonra her zaman benim yanımda olan ve beni destekleyen kız kardeşimdi” dedi. Konuşmasını duygulanarak sürdüren Batalova, “Gösterilerde biz ağlamaya başladığımızda o da bizimle birlikte ağlardı. 2000′li yılların başlarında bizimle birlikte Rus güçlerin kumandanının bulunduğu binaya geldi ve yasadışı biçimde kaçırılan çocuklarımızın geri verilmesini talep etti” dedi.

“Türkiye Gazetesi“ne konuşan Ziyauddin Mahaev şu ifadeleri kullandı: “Türkiye’ye 8 Eylül tarihinde karayolu ile geldim ve 10 gün kadar kaldım. Bu süreyi İstanbul’un yanı sıra Trabzon, Samsun, Konya ve Adana’da geçirdim. Buralarda kaldığım otellerin bilgileri avukatımda var. Cinayetin yaşandığı gün ben de İstanbul’da Zeytinburnu’ndaydım. Ama Çeçenya’daki mağazalarım için çeşitli mallar almak amacıyla tüm günümü ‘Yes Polo’ deri fabrikasında geçirdim. Fabrikanın güvenlik kamerası kayıtlarına bakabilir ya da işçilerle görüşebilirler. Başı açık olan Maria isimli kadını tanımıyorum. Havaalanında görüntüsü alınan ajan olduğu iddia edilen tesettürlü kadın ise benim yengem, biraderimin karısıdır. Benim karım değil. Gazetelerde fotoğrafları çıkan diğer şahısları ilk kez görüyorum. Başı açık olan Maria M’yi tanımıyorum. Hakkımdaki tüm iddialar iftiradır, ben kimseyi öldürmedim. Üç Çeçen’i kimin öldürdüğünü bilmiyorum. Bunun, Çeçenleri birbirine düşürerek gerçek sorumluyu gizlemek maksadıyla yapılan bir komplo olduğunu düşünüyorum. Öldürülen Çeçenleri de tanımıyorum. Türk medyasında neden hedef gösterildiğimi anlayabilmiş değilim. Ben de gerçek suçluların kimler olduğunu bilmek isterdim. Asıl katilleri bulamayanlar, cinayeti açığa kavuşturamayanlar neden bu iddialara sessiz kalıyorlar” dedi.

Ramzan Kadirov ile birlikte çekilen fotoğrafları hakkındaki soruları da yanıtlayan Mahaev, “Türkiye’de eğitim aldım ve 2005 yılında ülkeme geri döndüm. Profesyonel olarak tercümanlık yapmıyorum ama ihtiyaç duyulduğunda görev alıyorum” dedi.

Ziyauddin Mahaev hiç kimseden kaçmadığını, halen Çeçenya’da olduğunu ve Türk emniyetinden kendisiyle ilgili herhangi bir talep olmadığı için Türkiye’ye gelmediğini ifade etti.

Ziyauddin Mahaev, Türkiye’deki Çeçen diasporası ve Türk kamuoyu için oldukça tanınmış bir isim. 25 Ocak 1968 tarihinde Grozny’de dünyaya geldi. 2005 yılında İstanbul Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu. Mahaev’in, Haj-Akhmad Kadirov tarafından eğitim alması için Türkiye’ye gönderilen Çeçen öğrencilerden birisi olduğu biliniyor. Tüm uyarılara rağmen, Çeçen diasporasının kimi üyelerinin Ziyauddin Mahaev ile iyi ilişkiler kurduğu ve eğitim hayatı boyunca ona yakın olduğu biliniyor. Halen, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da, MECHETSTROY (МЕЧЕТЬСТРОЙ) isimli inşaat firmasında koordinatör olarak görev yapıyor. Ramzan Kadirov’un 2009 yılında Türkiye’ye yaptığı ziyarette ona eşlik ettiği biliniyor. Ayrıca, Türkiye’deki çeşitli etkinliklerde de Ramzan Kadirov’u temsilen yer aldığı, aralarında Türkiye Cumhuriyeti Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın da yer aldığı üst düzey bürokratlarla Kadirov’un Türkiye’deki propagandacısı Seyfullah Türksoy tarafından tanıştırıldığı iddia ediliyor. Ancak ilginçtir ki, “Haber Türk” adlı gazetede Çeçen cinayetleriyle ilgili olarak yer alan özel haberin ardından, Seyfullah Türksoy’un kendisine ait tüm internet sitelerinden Ziyauddin Mahaev’in yer aldığı makaleleri ve fotoğrafları kaldırdığı görülüyor. Konunun medyada yer almasından sonra acil basın açıklamaları yayınlayan Seyfullah Türksoy ise, Ramzan Kadirov için çalışmadığını, kendisinin sıradan bir gazeteci olduğunu ve bugüne dek sadece Kadirov ile değil, aynı zamanda Heydar Aliyev, Saparmurat Niyazov Türkmenbaşı, Askar Akayev, Kurmanbek Bakiyev ve İlham Aliyev gibi çok sayıda KGB kölesi ve diktatör ile röportajlar yaptığını vurguladı.

Öte yandan, Türkiye’deki Çeçen cinayetlerinin azmettiricileri ya da tetikçilerinin kimler olduğu sorusu halen belirsizliğini koruyor. Türk medyasında her gün konuyla ilgili yeni bir iddiaya veya bilgiye yer verilirken, halen Türk makamlarından yapılmış resmi bir açıklama yok. Türk yetkililer konuyla ilgili olarak sessiz kalmayı tercih ediyor.

Fikir vermesi açısından e-posta yoluyla bize ulaştırılan fotoğrafları sizlerle paylaşıyoruz:

Türkiye: Ziyauddin Mahaev, Ramzan Kadirov’un ziyareti

Türkiye: Ziyauddin Mahaev, Seyfullah Türksoy tarafından organize edilen ödül gecesi

Çeçenya: Ziyauddin Mahaev, aralarında köşe yazarlarının da bulunduğu Türk heyet

Elimize ulaşan bilgilere göre, bir grup silahlı Kadirovits, Achkoi-Martan bölgesinde cezalandırma operasyonları düzenledi. Operasyonlar sırasında Katyr-Yurt köyünde 1986 ve 1989 doğumlu iki sivil evlerinden kaçırıldı. Her iki esir de 2008 yılı başından bu yana Çeçen mücahitlere yiyecek yardımı yapmakla itham edildi.

Esirlerin akıbetleri ve tutuldukları yer konusunda şu aşamada herhangi bir bilgi bulunmuyor.

Karşı istihbarat birimi KGB’nin halefi FSB’nin şefi tarafından imzalanan direktifin, özellikle Avrupa Birliği ve Batı Avrupa için hazırlandığı görülüyor. Belgenin tarihinin 19 Mart 2003 olduğu, yani Çeçen Cumhuriyeti İçkerya II.Devlet Başkanı Zelimkhan Yandarbiyev’e Katar’ın başkenti Doha’da düzenlenen suikasttan yaklaşık bir yıl önce imzalandığı anlaşılıyor. Dışarıya sızan belgenin üzerinde “Gizli belge. Sadece hizmet içi kullanım. Kopyalamayın” ibareleri dikkat çekerken, belgede imza tarihinden sekiz ay önce çıkan “aşırılıkçılık karşıtı faaliyetler” konulu yasaya atıfta bulunuluyor, bahsi geçen yasada ise güç kullanımına ilişkin herhangi bir madde yer almıyor. Amaçlar ve talimatlarda, hedefler için “izleme, kimlik tespitlerinin yapılması ve Rusya’ya muhtemel dönüşler” konuları belirtilmiş. Ancak aynı zamanda “özel direktifler” başlığı altında “yakın yurtdışında (eski SSCB devletleri ile komşular) ve Avrupa Birliği’nde bulunan, Rusya’yı yasadışı şekilde terk etmiş ve kolluk güçleri tarafından aranan terörist grup liderlerinin, aşırılıkçı oluşumların ve derneklerin liderlerinin, ayrıca bireysel şahısların” yok edilmesine müsaade ediliyor.

Emirde “Yeni kurulan birimlerin ve özel koşullarda çalışacak birimlerin Avrupa Birliği ve Batı Avrupa’daki özel koşullara uygun şekilde yoğun olarak eğitilmesi gereği” vurgulanmış. Avrupa Birliği’nde görev yapacak ajanların ve analistlerin derinlemesine eğitimden geçirileceği belirtilmiş.

Direktifin altındaki imzanın FSB karşı istihbarat biriminin Birinci Başkan Yardımcısı Kıdemli Orgeneral Nechaev’e ait olduğu ve belgede aynı zamanda kurumun mührünün de yer aldığı görülüyor.

Eski Sivil ve Askeri Sağlık Bakanı olan Kıdemli Orgeneral Nechaev, 1993 yılında zamanın İngiliz Sağlık Bakanı Virginia Bottomley tarafından Ulusal Sağlık Servisi’nin nasıl işlediğini yerinde incelemesi için Londra’ya da davet edilmiş.

Şimdinin Başbakanı, dönemin Rusya Devlet Başkanı olan Vladimir Putin, 2006 yılı Mart ayında Duma Meclisi aracılığıyla “terörizmle mücadele” konulu bir yasayı geçirerek FSB’ye “teröristleri” yurtdışında da öldürme yetkisi verdi. Ancak gazetenin ele geçirdiği bu son belge, son derece kapsamlı bir programın gizli bir biçimde zaten yürürlükte olduğunu ortaya koyuyor.

Çeçenlere karşı Ruslarla ya da Rus ajanlarla bağlantılı olduğu bilinen çeşitli suikastlar Londra’da, Odessa’da, Katar’da, Dubai’de, Viyana’da ve İstanbul’da işlendi. Ruslarla bağlantılı olan yurtdışı cinayetlerini hatırlatalım:

26 Şubat 1993 – Londra, İngiltere: Ruslan Utsiyev (Dzhoxar Dudaev’in özel temsilcisi)
28 Şubat 1993 – London, UK: Nazarbek Utsiyev (Ruslan Utsiyev’in kardeşi)
10 Kasım 1996 – Odessa, Ukrayna: İmam Alimsultanov (ünlü Çeçen şarkıcı)
13 Şubat 2004 – Doha, Katar: Zelimkhan Yandarbiyev (Çeçen Cumhuriyeti İçkerya II.Devlet Başkanı)
18 Eylül 2008 - İstanbul, Türkiye: Gazi Edilsultanov (gazi direnişçi)
6 Aralık 2008 – İstanbul, Türkiye: İslam Dzhanibekov (gazi direnişçi)
13 Ocak 2009 – Viyana, Avusturya: Umar İsrailov (gazi direnişçi)
28 Mart 2009 – Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri: Sulim Yamadayev (Rus destekli ordu kumandanı, Ramzan Kadirov’a muhalif)
27 Şubat 2010 – İstanbul, Türkiye: Ali Osaev (Dokka Umarov’un temsilcisi)
16 Eylül 2011 – İstanbul, Türkiye: Berg-Khazh Musaev (Emir Khamzat, Dokka Umarov’un temsilcisi); Rustam Altemirov (gazi direnişçi) ve Zaurbek Amriev (gazi direnişçi)

Ayrıca bu dönem içerisinde bir de muhalif Rus öldürüldü:
23 Kasım 2006 – Londra, İngiltere: Alexandr Litvinenko (eski FSB ajanı)

Gazetenin özel haberine göre, 16 Eylül’de İstanbul’da üç Çeçen sığınmacının uğradığı suikastta en az 8 Rus ajanın yer aldığı kesinleşti. Suikast 3 ayrı FSB timi tarafından gerçekleştirildi. Her timin iki ya da üç kişiden oluştuğu tahmin ediliyor.

Cinayeti organize eden Rus ajan Nadim Ayupov, 1 Eylül’de Türkiye’ye İstanbul’dan giriş yapıyor. İstanbul’a gelen Ayupov, bilgi timinde görevli elemanlar tarafından alınarak Sultanahmet’te bir otele götürülüyor. 2 Eylül’de suikastı planlayanlardan Rus ajan Aleksandr Zharkov (Garkov) İstanbul’a geliyor. Zharkov da ayrı bir otele yerleşiyor. Her iki ajanın birer gün arayla yurda geldiği kesinleşiyor. İnfazda planlayıcı olan Ayupov ile Zharkov, 4 Eylül’de Gülhane’deki tramvay durağında buluşuyor. Görüntülere göre önce Ayupov, 2 dakika sonra da Zharkov buluşma yerine geliyor. Ajanlar izlenmediklerinden emin olmak için sıkı sıkıya etrafı gözlüyor.

Birinci tim olarak adlandırılan Nadim Ayupov ve Aleksandr Zharkov suikastı planlarken, diğer tim bilgi topladı ve üçüncü tim ise suikastı gerçekleştirdi. Bilgi timinde görev yapan kadının ise üçüncü timde görevli Çeçen asıllı tetikçi Ziyaeddin M.’nin (iddialara göre Ramzan Kadirov’a yakın isimlerden “Ziyauddin Mahaev“) eşi Maria M. olduğu anlaşıldı. Görüntülerde bilgi toplayan kadın ajan Maria M.’nin cinayetten önce başının açık, cinayetten sonra ise yurtdışına çıkarken dikkat çekmemek için türban taktığı görülüyor. Üçüncü timde görev alan ve tetiği çeken isimlerden olan Ziyaeddin M., Maria M.’yle olaydan bir gün sonra pasaport işlemleri yapılırken de yan yana görünüyor. Nadim Ayupov, kamera görüntülerine göre olaydan bir gün sonra Sabiha Gökçen Havalimanı’nı kullanarak Türkiye’den ayrılıyor. Diğer Rus ajan Aleksandr Zharkov ise esrarengiz bir biçimde ortadan kayboluyor.

Suikastta iki ayrı araç kullanıldığı belirlendi. Zharkov ve Ayupov’un bulunduğu Opel Astra marka araçla suikastçıların kullandığı araçlar Fatih’te buluşuyor. Zharkov ve Ayupov’un bulunduğu araç, Zeytinburnu’nda suikastın yapılacağı yere park ediyor. Daha sonra tetikçilerin aracı geliyor. Üç kişilik tetikçi grup, diğer araç gittikten sonra bölgede gezinmeye başlıyorlar. Saat 14.42′de gerçekleşen cinayette, suikastçılardan ikisi, araçlarına binmekte olan üç Çeçen’e ateş ediyorlar. Ardından araçtan inen bir suikastçı, yerde yatan Çeçenlere tekrar kurşun sıkarak araçlarına binip uzaklaşıyor. Ambarlı yan yoldan Güngören’e giden suikast timi, Nazım Erten Sokak’ta aracı terk ediyor. Zharkov ve Ayupov’un bulunduğu beyaz renkli araç, üç tetikçiyi araçlarına alıp uzaklaşıyor. Kamera kayıtlarına göre Beyoğlu’na, oradan Şişli’ye geçen otomobil, bazı bölgelerde durup araçtakileri indiriyor. Son olarak sürücü, Şişli’ye gelerek bir oto yıkamacıda aracı yıkıyor. Bir görgü tanığı polise verdiği ifadede, yıkamacıya aracı getiren kişinin Türkçe’yi zor konuştuğunu söyledi. Fındıkzade’de bir köftecide görüntülenen suikastçının yanında kendisi gibi şapkalı iki kişi daha bulunuyor. Her üç kişinin de suikast timinden olduğu sanılıyor. Polisin suikastta kullanılan silahların 9 milimetre olduğunu doğruladığını ancak markalarını tespit edemediği de öğrenildi.

Birinci Rus Ajanı: Nadim Ayupov

Çeçen cinayetinde görev alan birinci timdeki Rus ajan Nadim Ayupov. Ayupov, Türkiye’ye İstanbul’dan 1 Eylül’de giriş yaptı. İnfazlarda planlayıcı olarak rol aldığı iddia edildi. Nazi sempatizanı olan Ayupov, cinayetten bir gün sonra Sabiha Gökçen Havalimanı’nı kullanarak Türkiye’den ayrıldı.

İkinci Rus Ajanı: Maria M.

İnfazın planlayıcısı Ayupov ile ikinci timde yer alan Maria M.’nin bu fotoğrafı kaldıkları otelde bulundu. Rus kadın ajan Maria M.’nin infazlardaki görevi istihbarata yönelik kaynak sağlamak ve bilgi toplamaktı. Maria M., infazda tetiği çeken Çeçen uyruklu Rus ajan Ziyaeddin M.’nin de eşiydi.

Üçüncü Rus ajanı: Aleksandr Zharkov

Ayupov gibi birinci timde planlayıcı olan bir başka isim ise ajan Aleksandr Zharkov’du. Rus ajan Zharkov, Türkiye’ye cinayetlerden iki hafta önce 2 Eylül’de giriş yaptı. Zharkov’un yurtdışına çıkışı tespit edilemedi.

Dördüncü Rus Ajanı (Tetiği çeken): Ziyaeddin M.

Çeçen uyruklu tetikçi Rus ajan Ziyaeddin M. ile bilgi toplama görevini yerine getiren eşi Maria M., bu karede pasaport işlemlerini yaptırıyor. İkinci karede başı açık olan Maria M. ile birlikte cinayetlerden bir gün sonra Türkiye’den ayrılıyor.

Elimize ulaşan bilgilere göre, 30 Eylül günü, silahlı Kadirovitsler, Shali bölgesinde cezalandırma operasyonları gerçekleştirdi. Operasyonlarda, 1979, 1983 ve 1987 doğumlu üç erkek sivil kaçırıldı. Esirlerin 2009 yılı sonbaharından bu yana Çeçen mücahitlere yardım etmekle suçlandıkları öğrenildi.

Esirlerin akıbetleri ve tutuldukları yere ilişkin herhangi bir bilgi bulunmuyor.

Çeçence ve Adigece dillerinde sunulacak bir radyo programı 4 Ekim günü yayına başlıyor. Radyo programı her Salı (Türkiye saati ile) 21.00-22.00 saatleri arasında dinlenilebilecek. Radyoyu internet sitesinin üzerinden dinlemek için BURAYI; Winamp, Media Player, iTunes vb programlar aracılığıyla dinlemek için ise BURAYI tıklayabilirsiniz.

Nor Radyo, 2009 yılında Türkiye’deki Ermeni diasporası tarafından kurulmuş bir internet radyosu projesidir. Radyo, sadece Ermenilerin değil, Anadolu topraklarında yaşayan tüm halkların kendilerini ve kültürlerini anlatabilecekleri özgür bir platform olmayı hedefliyor.

Habere göre, 28 Eylül günü bir grup Çeçen mülteci ile Avusturya vatandaşı, Avusturya’da mültecilik statüsü almış Aslan Kagermanov için protesto gösterisi düzenledi. Protestocular okudukları bir bildiri ile 16 Eylül tarihinden bu yana Hırvatistan’da tutuklu bulunan Aslan Kagermanov’un acilen serbest bırakılmasını talep etti.

Bildiride şu ifadelere yer verildi, “Bizler, Hırvatistan yöneticilerinden, bir Avrupa Birliği ülkesi olan Avusturya Cumhuriyeti’nde siyasi sığınma hakkı elde etmiş Aslan Kagermanov’u iade etmemelerini talep ediyoruz.

Çeşitli uluslararası insan hakları organizasyonlarının, Çeçen kökenli Rus vatandaşlarının Rusya’da siyasi ya da dini nedenlerle tutuldukları ceza kamplarında aşağılandıklarını ya da işkenceye maruz kaldıklarını doğruladığını hatırlatmak istiyoruz.

Aslan Kagermanov’un durumunda da, tüm suçlamalar Rus kolluk güçleri yöneticileri tarafından uydurulmuştur. Rusya’da Aslan’ın hayatı tehlikede olacak ve eğer orada hayatını yitirirse, Hırvatistan yöneticileri bundan sorumlu olacaktır.

Biz göstericiler, sizden bu suçun bir parçası olmamanızı diliyoruz”.

Okunan bildiri ayrıca “Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan Rus Filtrasyon Kamplarının Eski Mahkumları Organizasyonu”nun (OUFKL-ChRI) başkanı Vakha Banzhaev ve “Asyl in Not” isimli organizasyonun başkanı Michael Genner tarafından Hırvatistan Büyükelçiliği çalışanlarına iletildi.

Elimize ulaşan bilgilere göre, bir grup silahlı Kadirovits, Vedeno bölgesinde gerçekleştirdiği cezalandırma operasyonları sırasında bir erkek sivili kaçırdı. Esirin, 2005 yılı Temmuz ayı sonlarında bir grup Çeçen mücahide yiyecek yardımı yapmakla itham edildiğini öğrenildi.

Esirin akıbeti ve tutulduğu yere ilişkin olarak şu an için herhangi bir bilgi bulunmuyor.

Organizasyon tarafından yapılan açıklamada, Rusya’nın Krasnodar-Kray kentindeki bir hapishanede tutulan 1979 doğumlu Shamkhan Aziev isimli Çeçen mahkumun, tüberküloz spondilit (Pott hastalığı olarak ta biliniyor) rahatsızlığı bulunduğu belirtildi. Mahkumun sağlık durumu günden güne kötüleşiyor. Shamkhan çok fazla acı çekiyor ve sağlık durumunun daha da kötüleşmemesi için acilen tedaviye ihtiyaç duyuyor.

Rus insan hakları organizasyonu “Memorial”e Nisan 2011′de ulaşan bir bilgide, o zaman Çeçenya’da bir hapishanede tutulan Shamkhan Aziev’in ciddi bir hastalığı olduğu ve acil cerrahi müdahaleye ihtiyacı olduğu iletildi. Uluslararası Af Örgütü’nün de içlerinde bulunduğu insan hakları gruplarının yoğun baskıları neticesinde, Shamkhan, Temmuz 2011’de Krasnodar Kray’daki hapishane hastaneye (MOTB UO 68/7) nakledildi. Hapishane hastanenin doktorları, teşhisi doğrulayarak Çeçen mahkumun acil cerrahi müdahaleye ihtiyaç duyduğunu açıkladı. Bununla birlikte, bu türden bir operasyonu kendi hastaneleri bünyesinde yapma imkanları olmadığını ve hastanın Voronezh’teki bir başka hapishane hastanesine nakledilmesini tavsiye ettiler. Ama nakledilmesi için tıbbi bir uzman ile özel bir taşıma aracı temin edemeyeceklerini belirttiler. Sıradan hapishane araçlarıyla nakledilirken hayatını kaybedebileceği endişesi nedeniyle, Shamkhan Aziev, Voronezh’teki tedaviyi reddetti. Bundan sonra da Krasnodar’daki hapishanede kalmaya devam etti.

14 Ağustos tarihinde Shamkhan Aziev’in avukatı tıbbi nedenlerden ötürü müvekkilinin şartlı tahliyesi için başvuruda bulundu. 25 Ağustos tarihinde hapishane rehberliğinden gönderilen tebligatta, Shamkhan Aziev’in ileri tıbbi incelemeler için yeniden hapishane hastanesine gönderileceği belirtildi, çünkü hastanenin hazırladığı tıbbi raporun yanlış olduğu ortaya çıkmıştı. Bu nedenle önceki kanı mahkemede kullanılamadı. Bu belgeler olmadan da avukatın şartlı tahliye için yeni bir başvuruda bulunması mümkün olmuyor. Bununla birlikte, 23 Eylül tarihinde Krasnodar’daki hapishane hastanesi Shamkan Aziev’i kabul etmeyi reddetti.

Hatırlatalım, tıbbi tedavinin reddedilmesi de işkence ya da kötü muamelenin bir türü olarak değerlendirilmelidir. Nitekim, Birleşmiş Milletler’in Mahkumlara Muamelede Standart Minumum Kurallar’ının 22.maddesinin ikinci fıkrası “Özel muameleye ihtiyaç duyan hasta mahkumlar, bu konuda uzmanlaşmış kurumlara ya da sivil hastanelere nakledilmelidir” diyor.

Uluslararası Af Örgütü, herkesi Shamkhan Aziev için harekete geçmeye çağırıyor. Çeçen mahkum için tıbbi tedavi talep ettiğiniz mektuplarını aşağıdaki adreslere gönderebilirsiniz:

MOTB UO 68/7 Şefi

ul.Demyana Bednogo 88, 352330 Ust-Labinsk, Ust-Labinsky rayon, Krasnodarskiy Kray – Rusya Federasyonu
Fax: +7 861 352 11 67
E-mail: motb@yandex.ru

FSIN Müdürü

Albay Aleksandr Aleksandrovich Reimerov
Federalnaya Sluzhba Ispolneniya Nakazaniy
ul. Zhintnaya 14, GSP-1, 119991 Moskva – Rusya Federasyonu
Faks: +7 495 982 19 50

Krasnodar Kray Federal Cezaevi Servisi Şefi

Tümgeneral Yuri Pavlovich Kulikov
Upravlenie Federalnoy Sluzhby Ispolneniya Nakazaniy (UFSIN) po Krasnodarskomu Krayu
ul. Gorkogo 76, 350000 Krasnodar – Rusya Federasyonu
Faks: +7 861 219 99 12
E-mail: GUFSIN@rambler.ru; pressa_ufsin93@mail.ru

23 Eylül günü AKPM’den bir delegasyon İnguşetya’ya bir çalışma ziyareti gerçekleştirdi. Delegasyon, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan mültecilerin 1990′lı yılların ortalarından bu yana İnguşetya’nın Karabulak kentinde ikamet ettiği geçici barınma merkezlerini ziyaret etti.

Delegasyona başkanlık eden Yunan milletvekili Dendias Nikolaos, ziyaretlerinin ardından İnguşetya Başbakanı Musa Chiliev ile Magas kentinde yaptıkları görüşmede, “Yönetimizin aldığı tüm tedbirlere rağmen, geçici barınma merkezlerinden ikamet eden insanların koşulları yetersiz. Benim görevim mültecilerle cumhuriyetin yöneticileri arasında bir köprü kurmak” dedi. AKPM’nin göç, mülteciler ve nüfus komitesine başkanlık eden Yunan milletvekili aynı zamanda mültecilerin yeniden yerleştirilmesi için ayrılan bütçe ve bu bağlamda yıl içerisinde alınan önlemler hakkında da sorular sordu.

Hatırlatalım, İnguşetya Cumhuriyeti, hem birinci hem de ikinci Rus-Çeçen savaşları nedeniyle Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’dan kaçan on binlerce mültecinin yanı sıra, 1992 yılında komşu Kuzey Osetya’da yaşanan Oset-İnguş çatışması neticesinde yurtlarını terk etmek zorunda kalan etnik İnguşlara ev sahipliği yapıyor. Cumhuriyette yaşayan mültecilerin bugünkü sayısının 15 bin ile 20 bin arasında değiştiği tahmin edilirken, bu insanların büyük bir bölümü halen geçici olarak yapılan mülteci kamplarında yaşıyor.

Elimize ulaşan bilgiye göre, 27 Eylül sabahı saat 06.00′da Fransız polisi La Roche-sur-Lyon kentinin Forges bölgesinde Çeçen ailenin ikamet ettiği alanı kordon altına aldı. Ardından da tüm aile bireyleri tutuklanarak Rennes kenti yakınlarındaki Saint-Jacques gözaltı merkezine gönderildi. Ailenin kişisel eşyalarını dahi toplamasına müsaade edilmedi. Sığınmacı Çeçen ailenin, Çarşamba sabahı Avrupa Birliği’ne ilk giriş yaptıkları Polonya’ya gönderileceği öğrenildi.

CIMADE (Hristiyan Yardımlaşma Merkezi)’den aktivist Karine Fayi, “Anne Çeçen beni arama fırsatını buldu ve tek söyleyebildiği, polis burada, polis burada oldu. Yetkililerle köşe kapmaca oynayan bir aile değildi, gizlenmiyorlardı ya da kaçmaya çalışmıyorlardı” dedi.

Çeşitli insan hakları organizasyonlarının üyeleri de polisin uyguladığı metodu eleştirdi.

Öte yandan, La Roche-sur-Yon şehir meclisinin üç üyesi konuyla ilgili bir basın bildirisi yayınladı:

“Bugün sabah tanıklık ettiğimiz, sekiz çocuklu bir Çeçen mülteci ailenin sınırdışı edilmesi olayına öfkeliyiz. Dernekler tarafından haberdar edildik, olay yerinde hazır bulunduk, uygulanan metotların ve hareket tarzının uygunsuz ve sorumsuzca olduğunu gördük.

Hükümetin sorumluluklarını yerine getirmemesi nedeniyle bir camii tarafından konuk edilen ve şehir tarafından yardım verilen bu Çeçen aile sabah saat 06.00’da acımasızca Rennes’deki bir gözaltı merkezine götürüldü. Polis ile aile üyeleri arasındaki girdap şok ediciydi. Yetkililerden tahliyenin insani bir biçimde yapıldığının doğrulanmasını istediysek de talebimiz reddedildi.

Derneklerle birlikte uygulanan metotların sorumlularının cezalandırılmasını talep etmek üzere kaymakamlığa gittik, ancak, özel bir polis grubu olan ‘şeref kıtası’nca karşılandık. Kaymakamlık çalışanları ile yaptığımız görüşmede, çalışanların sadece metotlardan duyulan rahatsızlığı not almalarına müsaade edildiğini gördük. Sınırdışı edilenlerin travma yaşamamaları sağlanabilir, özellikle çocuklar söz konusu ise. Yoksa uygulanan metotlar bir toplumda şüpheler yaratacaktır.

Martine Chantecaille, Sosyalist Parti (Parti Socialiste)
Lysiane Guibert, Komünist Parti (Parti Communiste)
Mathilde Mage, Yeşiller Avrupa Ekoloji (Europe Ecologie Les Verts)“

Bazı insan hakları savunucuları, polisin eylemi sırasında ve sonrasında video görüntüleri almayı başardı. Videoyu izlemek için BURAYI tıklayabilirsiniz.

Elimize ulaşan bilgilere göre, Rus İçişleri Bakanlığı’na bağlı “Güney” birliğindan Rus işgalciler ile silahlı yerel işbirlikçileri başkent Grozny bölgesinde ortaklaşa cezalandırma operasyonları düzenledi. Operasyonlar sırasında, Sunzha bölgesindeki Assinovskaya yerleşim alanında ikamet eden 1960 doğumlu bir erkek sivil, Alkhan-Kala Köyü’nde esir alındı.

İşgalciler, esirlerinin 1997-1998 yılları arasında Çeçen mücahitler arasında yer aldığını iddia etti!

Esirin akıbeti ve tutulduğu yer hakkında şu an için herhangi bir bilgi bulunmuyor.

31564/07 başvuru numarasıyla takip edilen “Beksultanova ile Rusya Federasyonu” arasındaki davanın mahkeme kayıtlarına göre, Çeçenya’nın Achkoi-Martan kentinde ikamet eden 1980 doğumlu Timur Beksultanov, 2 Ekim 2004 tarihinde Rus OMON polisi tarafından evinden kaçırıldı. Görgü tanıkları, Timur’un içinde yer aldığı konvoyun zırhlı personel taşıyıcılar (APC) tarafından üç köyün kesişme noktasında durdurulduğunu ve Timur’un dövülerek bu zırhlı araçlardan birisine bindirildiğini anlattı. Ayrıca Timur’u evden kaçıran polislerin kullandığı araç aynı gün İçişleri Bakanlığı’nın Achkoi-Martan Departmanı önünde park etmiş şekilde görüldü. Timur kaçırılmadan önce, Temmuz 2003′te Çeçen mücahitlerden birisi olduğu iddiasıyla sorgulandı ve ailesiyle birlikte ikamet ettiği ev birkaç kez FSB ajanları tarafından incelendi. Yakınları Timur’un kaçırıldığı günden bu yana ondan herhangi bir haber alamıyor.

AİHM, mahkemeye sunulan belgeler ve tanık beyanları ışığında yaptığı incelemeler neticesinde Rusya Federasyonu’nun AİHS’nin 2. (Yaşam Hakkı), 3. (İşkence Yasağı), 5. (Özgürlük ve Güvenlik Hakkı) ve 13. (Etkin Başvuru Hakkı) maddelerini ihlal ettiğine kanaat getirdi. Mahkeme, AİHS’nin 41.maddesine göre Rusya Federasyonu’nun davacı Çeçen anneye 60 bin Euro manevi tazminat ödemesine ve 3 bin Euro tutarındaki yargılama masraflarını da karşılamasına hükmetti.

Habere göre, Hamburg polisi 2005 yılında üç Çeçen genci terörizm şüphesiyle tutukladı. Ancak bir süre sonra gerçek ortaya çıktı ve gençlerin tamamen masum olduğu anlaşıldı. Ancak, görüntüleri çoktan tüm dünyaya “teröristler” olarak servis edilmişti. Gençlerin halen Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da ikamet eden aileleri de bu gelişmeden nasibini aldı ve işgal güçleri tarafından tehdit edilmeye başlandı. Yaklaşık bir ay kadar önce de, Hamburg eyalet senatosu genç Çeçenlerin akıbetleri hakkında görüşmeye başladı. Senatoda çoğunluğu temsil eden Alman Sosyal Demokrat Partisi (Sozialdemokratische Partei Deutschlands, SPD) gençlerin sınırdışı edilmelerini istiyor. Öte yandan senatoda temsil edilen diğer partiler, Alman Hristiyan Demokratlar Birliği (Christlich Demokratische Union Deutschlands, CDU), Yeşil Parti’nin Hamburg eyaletindeki temsilcisi olan Hamburg Alternatif Listesi (Grün-Alternative Liste Hamburg, GAL), Özgür Demokratik Parti (Freie Demokratische Partei, FDP) ve Sol Parti (Linkspartei, Linke) bu görüşe şiddetle karşı çıkıyor.

GAL milletvekillerinden Antje Möller, “Yıllardır, Çeçenya’dan sivillerin geri gönderilmemesi hususunda bir fikir birliği var” diyerek sınırdışı görüşünü eleştirdi.

Sınırdışı edilme riski altındaki Çeçen gençlerden birisi, “Ailem Çeçenya’da yaşıyor. Evde gerçekten büyük problemlerim var. Rus askeri güçlerinin zaman zaman gelerek benim ne zaman geri geleceğimi soruyor olmaları nedeniyle annem aşırı stres altında” dedi. Bu gencin avukatı Jens Niedrig’te Alman yetkilileri uyararak, “Bu genç Çeçenya’ya adımını attığı anda, öldürülecektir ya da en iyi ihtimal işkenceye veya ciddi kötü muameleye maruz kalacaktır” dedi.

Rustam Dadaev, 22 Temmuz 2001 tarihinde Polonya’nın başkenti Varşova’da dördüncü kez sığınma başvurusunda bulunurken tutuklanmış ve Białystok kentindeki yabancılar kapalı gözlem merkezine gönderilmişti. Rustam’ın iki çocuğunun ciddi biçimde hasta olması ve tıbbi tedaviye ihtiyaç duymaları nedeniyle, Rustam çocuklarının bakımı için serbest bırakılmayı talep etti. Ancak, Białystok Bölge Mahkemesi, 22 Eylül günü Rustam’ın talebini reddetti. Mahkeme sözcüsü Joanna Toczydłowska, “Rustam, tutukluluk hali boyunca ailesine telefon vasıtasıyla ulaşabilir. Ayrıca mahkemeye sunulan tıbbi raporlar da güncel değil, geçtiğimiz yıla ait raporlar. Bu nedenle mahkememiz Rustam’ın serbest bırakılması için herhangi bir neden olmadığına kanaat getirdi” dedi.

Podlaskie Bölgesi Sınır Muhafızları sözcüsü Anna Wójcik, “Rustam 17 Aralık tarihine kadar tutuklu kalacak. Eğer bu tarihe kadar mültecilik statüsü alamazsa muhtemelen sınırdışı edilecek” dedi.

Haber göre, yaşları 4 ile 11 arasında değişen dört çocuklu sığınmacı bir Çeçen aile, Fransa’nın güneydoğusunda yer alan Béziers kentinde kaldıkları kabul merkezindeki odasından tahliye edildi. Fransa’ya 2007 yılında gelen ailenin, en küçük çocuğu da burada dünyaya geldi. Ancak ailenin sığınma başvuru reddedildiği için odalarından tahliye edildi.

“CADA (Sığınmacı Kabul Merkezi)” yöneticilerinden Daniel Coulon, “Sığınma başvuruları kabul edilmedi. Bu nedenle kaldıkları odayı yasadışı işgal ediyor konuma düştüler. İnsani açıdan zor bir durum ama başka da bir çözüm yolu yok. Kalacak bir yer için bekleyen 650 sığınmacı var” dedi.

İnsan hakları savunucuları ise uygulamayı eleştirerek, “Kağıtlarınız yoksa sokakta mı yatacaksınız yani, bu kabul edilemez” dedi.