Ailem anavatan\u0131ndan uzakta d\u00fcnyaya geldi ve kaderimizde de hep bir yerden ba\u015fka bir yere gitmek varm\u0131\u015f. Belki de bu durum \u00f6zellikle \u00fclkesini seven insanlar i\u00e7in zor oluyor.<\/p>\n
Dedem ve b\u00fcy\u00fckannem \u00c7e\u00e7enya’da d\u00fcnyaya geldiler. 1944 y\u0131l\u0131nda di\u011fer \u00c7e\u00e7enlerle birlikte Kazakistan’a s\u00fcrg\u00fcne g\u00f6nderildiler. T\u00fcm ulus kendi topraklar\u0131ndan ve evlerinden \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. So\u011fuk bir \u015eubat ay\u0131nda ya\u015fand\u0131 bunlar ve s\u00fcrg\u00fcn s\u0131ras\u0131nda n\u00fcfusun yar\u0131s\u0131 hayat\u0131n\u0131 kaybetti. Bu ac\u0131 g\u00fcnleri ya\u015fam\u0131\u015f ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlar bug\u00fcn bile olanlar\u0131 anlat\u0131rken g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131 tutam\u0131yor. Erkekler parampar\u00e7a olmu\u015f y\u00fcreklerine ra\u011fmen kendilerini zor tutuyor; olanlar \u00fczerine d\u00fc\u015f\u00fcnmek dahi \u00e7ok ac\u0131 verici.<\/p>\n
Babam\u0131n ve annemin do\u011fduklar\u0131 yer Kazakistan\u2019d\u0131 ve ancak 1957 y\u0131l\u0131nda \u00c7e\u00e7enlerin kendi \u00fclkelerine geri d\u00f6nmelerine izin verildi. Ebeveynlerim anavatanlar\u0131nda tan\u0131nan ailelere mensuptular. Babam okulunu tamamlad\u0131ktan sonra, 1969 y\u0131l\u0131nda Tiflis Y\u00fcksek Top\u00e7u S\u0131n\u0131f\u0131 Okulu’na ba\u015flamak \u00fczere G\u00fcrcistan’a gitti. Bu okuldan y\u00fcksek bir dereceyle mezun olurken, bu d\u00f6nem i\u00e7erisinde annemle de d\u00fcnya evine girdiler. Ard\u0131ndan ilk g\u00f6rev yeri olan Sovyetler Birli\u011fi’nin g\u00fcneyindeki Primorsky eyaletine gittiler. Orada \u00c7in s\u0131n\u0131r\u0131nda bulunan b\u00fcy\u00fck Khanka G\u00f6l\u00fc’n\u00fcn k\u0131y\u0131s\u0131ndaki Platonovka K\u00f6y\u00fc’nde ya\u015fad\u0131lar. K\u00f6y\u00fcn \u00e7evresinde g\u00fczel da\u011flar vard\u0131. Ben de burada d\u00fcnyaya geldim, 18 Kas\u0131m 1975’te. \u00c7ok k\u00fc\u00e7\u00fck olmama ra\u011fmen, \u00e7ocuklu\u011fumun ilk d\u00f6nemlerinden baz\u0131 anlar\u0131 hat\u0131rl\u0131yorum. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z k\u00fc\u00e7\u00fck ah\u015fap evi ve i\u00e7inde ko\u015fturdu\u011fum bah\u00e7esini hayal meyal an\u0131ms\u0131yorum. Kom\u015fular\u0131m\u0131zdan birisinin erkek \u00e7ocuklar\u0131 vard\u0131 ve ben s\u00fcrekli onlarla oynard\u0131m. Ayr\u0131ca babam\u0131n beni Khanka G\u00f6l\u00fc’ne g\u00f6t\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve orada y\u0131kand\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 hat\u0131rl\u0131yorum o d\u00f6nemden. Hayatla ve beni \u00e7evreleyen d\u00fcnyayla tan\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131m bu \u015fekilde ba\u015flad\u0131.<\/p>\n
1978 y\u0131l\u0131nda Leningrad’a gittik ve orada babam Kalinin Top\u00e7u Askeri Akademisi’ne ba\u015flad\u0131. O zaman hen\u00fcz d\u00f6rt ya\u015f\u0131nda olmama ra\u011fmen, Leningrad’daki ya\u015fant\u0131m\u0131z\u0131 \u00e7ok net bir \u015fekilde hat\u0131rl\u0131yorum. Ebeveynlerim s\u0131kl\u0131kla beni sirke, hayvanat bah\u00e7esine ve m\u00fczelere g\u00f6t\u00fcr\u00fcrd\u00fc ve bazen de Neva\u2019da botla gezintiye \u00e7\u0131kard\u0131k. Hermitage ve Petropavlosky Kalesi’ni de an\u0131ms\u0131yorum.<\/p>\n
Babam\u0131n askeri akademideki e\u011fitimi 1981’in sonlar\u0131na do\u011fru tamamland\u0131 ve g\u00f6revi gere\u011fi hi\u00e7 bilmedi\u011fimiz Macaristan’a gittik. Macaristan’da ilkokula ba\u015flad\u0131m ve \u015fimdilerde \u0130sve\u00e7’te ya\u015fayan k\u0131z karde\u015fim Fatima orada do\u011fdu.<\/p>\n
Kendi evimize sahip olman\u0131n bizim i\u00e7in anlam\u0131 \u00e7ok b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Ya\u015fant\u0131m\u0131z\u0131n b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6l\u00fcm\u00fc de evle ba\u011flant\u0131l\u0131 ge\u00e7ti. Babam, \u00c7e\u00e7en misafirperverli\u011fini \u00f6\u011fretti. Babam, e\u011fer evde misafirler ya da e\u015f dost varsa, onlar\u0131 selamlamaya \u00e7\u0131kmam\u0131, sa\u011fl\u0131klar\u0131n\u0131n ve i\u015flerinin yolunda olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, yolcuklar\u0131n\u0131n nas\u0131l ge\u00e7ti\u011fini, evlerindeki durumun nas\u0131l oldu\u011funu sormam\u0131 s\u00f6yledi. Bizde derler ki, “Evdeki bir misafir sevin\u00e7tir” ya da “Misafir beraberinde bereket getirir”. Misafirperverlikle ilgili \u00c7e\u00e7enlerin \u00e7ok say\u0131da atas\u00f6z\u00fc, efsanesi ve k\u0131ssas\u0131 vard\u0131r.<\/p>\n
\u00c7e\u00e7en ailelerinde \u00e7ocuklar\u0131n terbiyesiyle babalar me\u015fgul olurlar. Ya\u015fam kurallar\u0131 nesilden nesile aktar\u0131l\u0131r, biz bunu Noxchalla ya da bir \u00c7e\u00e7en i\u00e7in \u00c7e\u00e7en s\u00f6z\u00fc olarak adland\u0131r\u0131r\u0131z. Noxchalla, \u00c7e\u00e7enlerin uzun bir tarihsel ge\u00e7mi\u015fi olan ahlak kurallar\u0131d\u0131r. Genel olarak hayata bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131 g\u00f6sterir; \u00e7ocuklar\u0131n nas\u0131l yeti\u015ftirilmesi gerekti\u011fini ve ba\u015fka insanlara kar\u015f\u0131 nas\u0131l davran\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini \u00f6\u011fretir. Hayat, mantalite, adetler ve gelenekler konular\u0131nda olduk\u00e7a kat\u0131 kurallar\u0131m\u0131z vard\u0131r. Bu kurallara uymayanlar da iyi bir \u00c7e\u00e7en olarak nitelendirilmezler.<\/p>\n
Babam\u0131n tatil d\u00f6nemlerinde y\u0131lda iki kez anavatan\u0131m\u0131za giderdik. Budape\u015fte’den Kiev’e ve oradan da Mineralnye Vody’a trenle seyahat ederdik. Kopartmanda cam\u0131n kenar\u0131nda oturmay\u0131 ve ge\u00e7ti\u011fimiz yerlerin neresi oldu\u011funu tahmin etmeye \u00e7al\u0131\u015fmaya, Karpat da\u011flar\u0131ndaki t\u00fcnelleri saymaya, b\u00fcy\u00fck nehirlere ve Azov denizine uzaktan bakmaya bay\u0131l\u0131rd\u0131m. Anavatan\u0131m\u0131za ula\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z anda ise ait oldu\u011fumuz yere geldi\u011fimizi hemen anlard\u0131k.<\/p>\n
Macaristan’da ge\u00e7irdi\u011fimiz be\u015f y\u0131l\u0131n ard\u0131ndan, bu kez Litvanya’n\u0131n ba\u015fkenti Vilnius’a gittik ve orada da yakla\u015f\u0131k alt\u0131 y\u0131l kadar kald\u0131k. “Kuzey Kasaba” olarak adland\u0131r\u0131lan b\u00f6lgedeki askeri garnizonun yak\u0131n\u0131nda ya\u015fad\u0131k. Burada okulumdan mezun oldum; Litvanyaca, \u0130ngilizce, Frans\u0131zca ve Rus\u00e7a \u00f6\u011frendim. Oysa ben kendi dilimde konu\u015fmay\u0131 istiyordum, buna ihtiya\u00e7 duyuyordum; evimizi ve akrabalar\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6zl\u00fcyordum.<\/p>\n
Evimizde b\u00fcy\u00fck bir k\u00fct\u00fcphanemiz vard\u0131. Annemle babam k\u00fct\u00fcphanemizden \u00e7e\u015fitli kitaplar\u0131 okumam i\u00e7in verirlerdi. T\u00fcm o kitaplar\u0131n aras\u0131ndan benim i\u00e7in se\u00e7tikleri kitaplar s\u00fcrekli tarihimizle, gelenek ve g\u00f6reneklerimizle \u00f6zetle \u00c7e\u00e7enlerle ilgili olanlard\u0131. Babam ak\u015famlar\u0131 eve d\u00f6nmeden \u00f6nce, onun kitapla ilgili sorular\u0131na cevap vermek i\u00e7in haz\u0131r olmam gerekiyordu. \u00c7ocuk yeti\u015ftirmek konusunda \u00e7ok fazla zaman ve emek harc\u0131yorlard\u0131. K\u0131z karde\u015fimin \u00fczerine titriyorlard\u0131, ben de \u00fclkemizi, halk\u0131m\u0131z\u0131 ve adetlerimizi \u00f6\u011frenmeyi seviyordum. \u00d6zellikle anavatan\u0131m\u0131zdan uzakta oldu\u011fumuz i\u00e7in bu tip bilgiler bizim i\u00e7in hep ilgin\u00e7ti.<\/p>\n
Ancak babam ordudan ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00fclkemize geri d\u00f6nebildik. Bu hayat\u0131mdaki en mutlu and\u0131 ve takvimler 1992’yi g\u00f6steriyordu. Grozny’de b\u00fcy\u00fck bir bah\u00e7esi olan bir ev ald\u0131k. Ailemin daha \u00f6nce Grozny’de hi\u00e7 evi olmam\u0131\u015ft\u0131. Vatan\u0131m\u0131za d\u00f6nmeden \u00f6nce babam\u0131n bir arkada\u015f\u0131na s\u00f6ylediklerini hala hat\u0131rl\u0131yorum: “\u00dclkeme gitmek, kendi evime ve k\u00fc\u00e7\u00fck bir bah\u00e7eye sahip olmak istiyorum. T\u0131pk\u0131 babam\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 gibi toprakla me\u015fgul olmak istiyorum\u2026”. Asl\u0131nda bu t\u00fcm aile bireylerimizin uzun y\u0131llard\u0131r ortak dile\u011fiydi. Hayallerimiz ger\u00e7ekle\u015fmi\u015fti nihayetinde. O zaman gelecekte bizleri nelerin bekledi\u011fini nereden bilebilirdik ki?<\/p>\n
1994 y\u0131l\u0131nda bir sava\u015f ba\u015flad\u0131 ve yeni bir trajedi ya\u015fand\u0131. Evimiz Grozny’deki di\u011fer insanlar\u0131n evleriyle birlikte yerle bir olmu\u015ftu. Bu d\u00fcnyada b\u00f6ylesine uzun s\u00fcren ba\u015fka bir \u015fey yoktu san\u0131r\u0131m. Ya\u015fanan bu trajedi pek \u00e7ok ya\u015fam\u0131 beraberinde g\u00f6t\u00fcrerek 1996 y\u0131l\u0131nda sona erdi. Biz de “umut en son \u00f6l\u00fcr” derler, umudumuz t\u00fckenmemi\u015fti ama ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131z ger\u00e7ekten \u00e7ok zordu. Evimizi tamir etmeye ba\u015flad\u0131k. Birka\u00e7 ay sonra babam devlet ba\u015fkan\u0131 olarak se\u00e7ildi ve ben de \u00fcniversitede e\u011fitim almaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n
Daha o ya\u015fta gelece\u011fim ve nas\u0131l ya\u015fayaca\u011f\u0131m \u00fczerinde d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131m. Kendime bir hayat kurarak e\u011fitimime yurtd\u0131\u015f\u0131nda devam etmeye karar verdim ve uluslararas\u0131 bir okula ba\u015flamak \u00fczere Malezya’ya gittim. \u0130ngilizce \u00f6\u011frenmeye zorland\u0131m ve \u015fimdi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcmde \u00e7ok do\u011fru yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6r\u00fcyorum. Bunun yan\u0131 s\u0131ra gelece\u011fe ili\u015fkin b\u00fcy\u00fck planlar\u0131m vard\u0131 ve olduk\u00e7a iyimserdim, ilerleyen d\u00f6nemlerde Bilgi Teknolojileri \u00dcniversitesi’ne gitmeyi planl\u0131yordum.<\/p>\n
30 Eyl\u00fcl 1999’da ikinci sava\u015f ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda t\u00fcm umutlar\u0131m\u0131 yitirdim. 1994 y\u0131l\u0131ndaki Rus g\u00fc\u00e7lerinden daha b\u00fcy\u00fck bir orduyla \u00fclkem tamamen i\u015fgal edilmi\u015fti. Bunun uzun bir s\u00fcre devam edebilece\u011fini tahmin ediyordum. Geceleri rahat uyuyam\u0131yor, her gece kabuslar g\u00f6r\u00fcyor ve \u00fclkeme geri d\u00f6nemeyece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum. 1999 y\u0131l\u0131nda bir g\u00fcn annem beni arad\u0131\u011f\u0131nda pek \u00e7ok akrabam\u0131z\u0131n, arkada\u015flar\u0131m\u0131n ve tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00e7o\u011fu insan\u0131n \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc; evlerimizin yine yerle bir edildi\u011fini \u00f6\u011frendim.<\/p>\n
2001 y\u0131l\u0131 yaz\u0131nda babam\u0131n ad\u0131na ailemle birlikte Malezya’dan T\u00fcrkiye\u2019ye ge\u00e7tim. G\u00fcney Asya’dayken babam ve annemle ileti\u015fim halinde olmak zordu. \u0130stanbul’da yakla\u015f\u0131k 6 ay kadar ya\u015fad\u0131k ve ard\u0131ndan da Birle\u015fik Arap Emirlikleri’ne gittik, burada bir arkada\u015f ailenin dairesinde ge\u00e7ici olarak kald\u0131k.<\/p>\n
Bir g\u00fcn ailemle birlikte Dubai’den Sharjah’a taksiyle giderken k\u0131z\u0131m arka koltuktan seslendi: “Baba, baba, dedem Rus askerlerini ne zaman kovacak? B\u00f6ylelikle biz de evimize geri d\u00f6nebiliriz”. Sadece d\u00f6rt ya\u015f\u0131nda olan k\u0131z\u0131mdan b\u00f6yle bir soruya muhatap b\u0131rak\u0131lmak beni \u015fa\u015f\u0131rtm\u0131\u015ft\u0131. Nas\u0131l cevap verece\u011fimi bilemedi. Sessiz kald\u0131m ama y\u00fcre\u011fim par\u00e7aland\u0131.<\/p>\n
Hem g\u00fcvenlik nedenleri hem de pasaportlar\u0131m\u0131zdaki problemler nedeniyle Birle\u015fik Arap Emirlikleri’nde kalmam\u0131z zordu. Pasaportlar\u0131m\u0131z\u0131n s\u00fcresi sona ermek \u00fczereydi ve onlar\u0131 yenileyemeyecektik, bu nedenle oradan Azerbaycan’a ge\u00e7meye karar verdik. \u00c7ok mutluydum, en az\u0131ndan anavatan\u0131m\u0131za biraz yak\u0131n olacakt\u0131k. G\u00fcrcistan \u00fczerinden u\u00e7arken \u00c7e\u00e7enya’n\u0131n da\u011flar\u0131 g\u00f6r\u00fclebiliyordu. Da\u011flar\u0131n hangisinin \u00c7e\u00e7enya oldu\u011funu anlamak g\u00fc\u00e7 de\u011fildi; Da\u011f\u0131stan’\u0131n da\u011flar\u0131 ormanlarla kapl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131ndan, Da\u011f\u0131stan’dan \u00c7e\u00e7enya’y\u0131 ay\u0131rmak kolayd\u0131. Pencereye do\u011fru uzand\u0131m ve d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm: “\u00dclkem orada ama oraya gidemiyorum. Oraya ad\u0131m\u0131m\u0131 bile atam\u0131yorum. Babamla ve akrabalar\u0131mla bulu\u015fam\u0131yorum”. Kalbim daha da ac\u0131d\u0131. Ben oturmu\u015f babam\u0131 ve her g\u00fcn insanlar\u0131n \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc vatan\u0131m \u00c7e\u00e7enya’y\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken; Etraf\u0131mdaki insanlar oturduklar\u0131 yerlerde konu\u015fuyor, g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcyor ve hayatlar\u0131ndan zevk al\u0131yordu.<\/p>\n
2005 y\u0131l\u0131nda babam \u00c7e\u00e7enya’da \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc. Rus h\u00fck\u00fcmeti babam\u0131n na\u015f\u0131n\u0131 bize teslim etmemeye karar verdi. Ayn\u0131 d\u00f6nemde, kimi \u015fah\u0131slar Azerbaycan’da o\u011flumu ka\u00e7\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131 ve \u00c7e\u00e7enya’daki t\u00fcm akrabalar\u0131m\u0131z hi\u00e7bir neden olmaks\u0131z\u0131n hapishaneye konuldu. Bizim i\u00e7in tehlikeli bir durumdu ve g\u00fcvenli\u011fimizden endi\u015fe ediyorduk. Azerbaycan’dan ayr\u0131larak ba\u015fka bir \u00fclkeye gitmeye karar verdik.<\/p>\n
Nereye gitmemiz gerekti\u011fi konusu \u00fczerinde \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Sonunda Norve\u00e7’e gitmeye karar verdim, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu \u00fclke hakk\u0131nda \u00e7ok say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma okumu\u015ftum. Sa\u011fl\u0131k g\u00fcvencesi, siyaset, ekonomi, e\u011fitim ve toplum hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. \u015eansl\u0131yd\u0131m ki Norve\u00e7\u2019e gelebildim. Norve\u00e7’e geldi\u011fimde yaln\u0131zd\u0131m ve ailemi Azerbaycan’da b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n
2005 y\u0131l\u0131nda Azerbaycan’da ya\u015farken bir Norve\u00e7li ile tan\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m ve o zaman ona: “Bir dahaki sefere Norve\u00e7\u2019te g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcz” demi\u015ftim. Norve\u00e7\u2019e gittikten sonra onunla ileti\u015fime ge\u00e7tim ve 2006 y\u0131l\u0131nda Oslo’da onunla bulu\u015ftum. Buna \u00e7ok \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Do\u011fal g\u00fczellikleri, da\u011flar\u0131, harika g\u00f6lleri, \u015felaleleri ve \u00e7ok say\u0131da fiyord\u00fcyle Norve\u00e7’in \u00e7ok g\u00fczel bir yer oldu\u011funu ke\u015ffettim. T\u0131pk\u0131 \u00c7e\u00e7enya gibi, tek fark\u0131 \u00fclkemizde okyanus olmay\u0131\u015f\u0131. En yak\u0131n deniz, Hazar Denizi ve o da \u00c7e\u00e7enya’dan 100 km uzakta.<\/p>\n
Yeni bir \u00fclkede yeni bir ya\u015fama ba\u015flamak \u00e7ok g\u00fc\u00e7. Daha \u00f6nce yakla\u015f\u0131k 40 \u00fclkeye seyahat ettim. Art\u0131k seyahat etmekten yoruldum, \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015fant\u0131m\u0131z bir yerden ba\u015fka bir yere gitmekle ge\u00e7ti. \u015eimdi burada kalmaya ve Norve\u00e7’te yeni bir ya\u015fama ba\u015flamaya karar verdim.<\/p>\n
Burada, Norve\u00e7’te \u00f6\u011frenece\u011fimiz \u00e7ok \u015fey var, burada gelecekte bizi pek \u00e7ok \u015fey bekliyor. Norve\u00e7’te g\u00fczel ve g\u00fcvenli bir ya\u015fant\u0131m\u0131z olaca\u011f\u0131n\u0131 umut ediyorum. \u00c7ocuklar\u0131m\u0131z\u0131n Norve\u00e7’te b\u00fcy\u00fcmeleri ve iyi e\u011fitimler almalar\u0131n\u0131 istiyorum ki b\u00f6ylelikle burada ba\u015far\u0131l\u0131 olabilsinler. Ama yine de bir g\u00fcn \u00c7e\u00e7enya\u2019da kendi evimizin olmas\u0131n\u0131 ve evimize gidebilmemizi diliyorum.<\/p>\n
Anzor Maskhadov<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ailem anavatan\u0131ndan uzakta d\u00fcnyaya geldi ve kaderimizde de hep bir yerden ba\u015fka bir yere gitmek varm\u0131\u015f. Belki de bu durum \u00f6zellikle \u00fclkesini seven insanlar i\u00e7in zor oluyor.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[127],"tags":[184],"class_list":["post-10399","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ceviriler-makaleler","tag-anzor-maskhadov"],"views":3785,"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10399","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10399"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10399\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10402,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10399\/revisions\/10402"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10399"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10399"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.waynakh.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10399"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}